Panzer Corps

Nieistniejąca już firma SSI pozostawiła po sobie grę, która przerabiana, modyfikowana i rozszerzana na tysiące sposobów nareszcie doczekała się profesjonalnego drugiego wydania w realiach współczesnej grafiki komputerowej. Panzer General wydany w 1994 r. czekał 17 lat na godne odtworzenie w nowoczesnej oprawie z ujęciem istotnych poprawek. Współcześni spadkobiercy tego udanego pomysłu bardzo słusznie odwołali się do formy i rozwiązań z pominięciem doświadczeń z grami PG2 i PG3d, ponieważ tak naprawdę ta pierwsza odsłona Panzera była tą najlepszą w porównaniu do zabugowanej 'dwójki'. Mimo, że wciąż mającej tak wielu fanów i tak intensywnie modyfikowanej pod nazwą Open General to jednak nieudanej przez przekolorowane nieczytelne mapy i jednostki w formacie pseudo-3d, które w praktyce wyostrzają efekt 'pikseliozy' i przynajmniej w moim odczuciu takie rozwiązania są zbędne. Rozwiązania graficzne i merytoryczne w PG3d także nie doczekały się poklasku i naśladownictwa. Tam podstawą każdej jednostki był dowódca. To on zbierał doświadczenie, nie jednostka, w postaci krzyżyków, gdzie każdy odzwierciedlał kolejną możliwą akcją do wykonania ? ruch i atak. Najmniej mógł mieć 2 gwiazdki/krzyżyki , czyli np. zaatakować i raz wykonać ruch. Jeżeli miał 7 to robił 7 czynności podczas jednej tury. Także tylko dowódca otrzymywał odznaczenia, z których każdy oznaczał jakąś zdolność. Grafika była całkowicie 3d. Chociaż swego czasu grałem w tę grę bez przerwy to stwierdzam, że jest już szczytem uproszczenia i zatracenia wrażeń jakie dawał PG1.
Porządna strategia potrzebuje naprawdę wyważonej grafiki. Prawdziwa gra strategiczna opiera się na tym trudno uchwytnym, płynnym przejściu między klimatem gry a efektem podejmowanych działań na planszy. Oprawa musi być dobra, wyraźna i zachęcająca ale na tyle aby nie raziła i nie przeszkadzała w rozgrywce. Wiele lat temu zagrywałem się w gry firmy SSI, PSS, np. 'Tigers in the snow', 'Iwo Jima'. Były to wyśmienite strategie napisane pod komputer typu C-64. Mimo, że mają grafikę i muzykę rodem z króla Ćwieczka są to tak wspaniale wykonane gry, z tak świetne ujętym klimatem, rozwiązaniami pod każdym względem, że np. czasami na emulatorze C-64 lubię do tej pory w nie grać. Ileż jest tak starych gier, które się nie zestarzały i zachowały swoją atrakcyjność po tylu latach? Dlatego na tej podstawie można powiedzieć, że PG1 był i jest takim doskonałym wzorem strategi, która nie może się zestarzeć bo oddaje bardzo trafnie klimat strategi z II wojny. Grafika skromna, ale staranna i świetnie wyważona. Jednostki w 2d, ale prezentują się naprawdę efektownie i czytelnie. Ukształtowanie terenu schematyczne, ale wykonane z poczuciem smaku. Bardzo czytelne a przy tym nie ubogie i nie przesycone przesadnymi ozdobnikami. Np. w Open General możemy znaleźć heksy symbolizujące czysty teren na którym pasą się krowy. Zupełnie zbędny ozdobnik, który odwraca uwagę. Czy też zupełnie po kolorach niemożliwe do odróżnienia wzgórza od terenu czystego. No i nieskończona ilość błędów w tej grze znajdowana do tej pory. Nie mówiąc już o ciągłych niedopracowaniach mimo stałych modernizacji przez mnóstwo ludzi. Oczywiście to wspaniale, że znajdują się tacy którzy tak intensywnie nad tym pracują i mają jakieś efekty. Jest to imponujące i godne pochwały. Tyle, że PG1, a teraz PC takich zmian licznych i niekończących się modernizacji po prostu nie potrzebują.

Przez wiele lat miałem sposobność wypróbowania mnóstwa modyfikacji PG1. Istnieje nawet Kaiser General odtwarzający zmagania I wojny światowej w realiach Panzera. Najnowszą amatorską przeróbką jest PG Forever. Jest to naprawdę pierwsza w pełni udana odsłona oryginalnego PG1 w realiach współczesnych systemów operacyjnych i z możliwością grania w sieci z pominięciem systemu PBEM. Rozegrałem dziesiątki razy scenariusze poprzez Internet i muszę przyznać, że grało się wyśmienicie. Interface dostosowany do współczesności, system zachowywania plików starannie zaprojektowany.

Kiedy patrzymy na Panzer Corps wyraźnie widać zastosowanie identycznych rozwiązań w kwesti zachowania stanu gry co w PG Forever. Klawiszologia jest także bardzo podobna. Interface jest niezwykle sprawny i bardzo elegancki. Ikony, menu główne, muzyka. Wszystko na najwyższym poziomie. Bardzo estetycznie została opracowana biblioteka sprzętu wojskowego jakby rodem ze Steel Panthers. Dzięki współpracy z firmą Osprey zamieszczono w niej szczegółowe i eleganckie przekroje podstawowych typów czołgów i dział.

Jak już wspominałem twórcy nowej gry odwołują się bezpośrednio do doświadczeń i rozwiązań protoplasty. Dochodzą nowości w postaci dowódców i odznaczeń dla jednostek. Jest to bardzo słuszne rozwiązanie, którego zawsze mi brakowało w PG1. Trzeba zaznaczyć, że w pierwotnej ?dosowej? wersji PG1 w oknie jednostki w miejscu gdzie wymienione były miejsca szlaku bojowego czasami pojawiała się ikonka Krzyża Rycerskiego. Nie pamiętam, czy działo się to przypadkowo czy też program oznaczał tak podwójne zasługi w jednej bitwie dla danej jednostki ale widać, że twórcy PG1 już wtedy myśleli o takim rozwiązaniu.

Niezwykłe efekty dźwiękowe w trakcie rozgrywki. Bardzo starannie wykonane ikony oddziałów, mimo że w 2d prezentują się wyśmienicie. Jedynie w oknie rekwizycji mamy rzuty w 3d i są one naprawdę bardzo eleganckie. Nie są to jakieś imitacje jak np. w zupełnie nieudanej odsłonie 'Operation Barbarossa' dostępnej w Matrix Games.

Pozostałe spostrzeżenia:

Bardzo eleganckie intro, które otwiera zapowiedź niemieckiej kroniki Deutsche wochenschau.

Błąd w pierwszym scenariuszu dodatkowej kampani Grand Campaign 39. Wrocław i Legnica po stronie polskiej.

Błąd w pagonie oznaczającym poziom trudności na poziomie Leutnant.

Ukazanie możliwego spadku poziomu doświadczenia przy ikonach uzupełnień.

Bardziej realistyczne niektóre bitwy w PG1. (Ardeny).